Ben je nou helemaal gek geworden?

De mensheid aan de rand van gekte

Wanneer menselijk gedrag vervalt tot ‘gekte’, betekent dit dan automatisch, dat de mensen ook daadwerkelijk ‘gek’ zíj́n?
Nou…. nee.  Déze vorm van ‘gekte’ heeft doorgaans met iets anders te maken.  Déze vorm van gekte heeft in eerste instantie te maken met het gebrek aan verantwoordelijkheidsgevoel, van de individuele mensen.
De verantwoordelijkheid die om éen of andere reden, niet (meer) wordt genomen.

Wat maakt dat mensen hun eigen verantwoordelijkheid niet (meer) nemen ?

Dit kan gebeuren wanneer mensen, in de loop van hun leven, gefixeerd raken in bepaalde identiteiten.  Identiteiten zoals bijvoorbeeld: ‘het slachtoffer’, ‘de onmachtige’ of ‘de onderdrukte’ of anderzijds in een tegenovergestelde identiteit als  ‘de dader’, ‘de machthebber’ of ‘de onderdrukker’.  ‘Gefixeerd’ betekent in deze, dat mensen de identiteit die ze ergens hebben aangenomen als een waarheid over henzelf, zijn gaan leven. Ze zijn de betreffende identiteit gewórden. De vrijheid om er al dan niet gebruik van te maken ontbreek hen.

Binnen het universum waarin wij leven bestaan tegenpolen omwille van elkaar.
Zonder macht-wellustelingen hebben de onmachtige geen bestaansrecht.. Andersom ook niet.
Een onderdrukker heeft alléén kans van slagen wanneer er mensen bereid zijn, zich te laten onderdrukken.
Geen bakker die een brood bakt, wanneer er geen mensen zijn die van dat brood houden en dit bij de bakker komen kopen. Het is een uitwisseling van belangen.

Dit behoeft wellicht enige toelichting;

Wat ik eerder zei; ons universum is gebouwd op tegengestelde polen. De dag & en de nacht, rijk & arm, groot & klein, dik & dun, zichtbaar & onzichtbaar, materie & energie, man & vrouw, etc etc

Dit is niet zomaar. De verschillende polen bieden mensen de perfecte gelegenheid tot het opdoen van ervaringen ín die betreffende polen. Zo is het bedoelt. Moeder Aarde biedt een speelplaats voor ervaringen aan haar bewoners. Wij mensen, bewoners van de Aarde hebben belang bij die reikwijdte aan ervaringen. Ze geven ons, vanuit de ervaring die we opdoen, de gelegenheid tot ontwikkeling. Ontwikkeling in het persoonlijk leven en ontwikkeling als collectief. De evolutie van de mensheid is hierop gestoeld.

Wanneer mensen alles hebben gehaald uit de ervaring van de éen of ándere pool, gaan ze deze pool als belemmerend of als een probleem ervaren. Ze beginnen hun ervaring in die pool af te wijzen; ze wijzen de tegenoverliggende pool af óf willen juist graag zelf aan het andere eind zitten, in de tegenoverliggende pool. Je zou kunnen zeggen dat hun belang om het éen of ánder te ervaren verschuift. (lees ook mijn blog over belangen:)

Wanneer de belangen uitgewerkt raken en mensen de éne pool, de ándere pool óf beide polen tegelijk afwijzen, raken mensen gefixeerd en voelen zij geen vrijheid meer in hun ervaringen.

Let nu op want; wat zien we momenteel in Nederland en op wereld niveau meer en meer gebeuren.  Precies dit, volslagen gekte! Gekte bij de mensen die ons land behoren te leiden. Gekte bij de zogeheten wereld leiders op andere continenten en binnen ons eigen Europa. En gekte bij een heel groot deel van de mensheid. Wat was de definitie van gekte ook al weer? Nogmaals: Menselijk gedrag vervalt tot gekte, wanneer mensen hun individuele verantwoordelijkheid niet (meer) nemen.

Laat dit even rustig op je inwerken, kijk even naar de Lockdown, naar de ‘all’ lifes matter uitbraak over rasisme wat begon met de vermeende dood van 1 man in Amerika, kijk naar de WHO die een vaccin over ons uit wil rollen, kijk naar onze premier en de mensen die naast hem staan. Mensen die flink gefixeerd lijken in de machtsrol die zij bekleden en van daaruit Nederland tot een soort politie staat laten verworden, etc… Kijk ook naar het volk waarvan de ene helft zich als makke schapen onderschikt aan de grillen van ons kabinet en de ander helft uitgaat op protest. Uitersten in de polen, is waarmee het menselijk gedrag zich aftekent aan onze horizon.

Het vingerwijzen naar de ander in de strijd die gevoerd wordt, laat zien dat mensen gefixeerd zitten in de betreffende polen die zij ervaren als hun waarheid. Het laat zien dat mensen hun persoonlijke verantwoordelijkheid ergens uit handen hebben gegeven.

De weg hieruit is de weg van het Hart, de volgende laag in het menselijk bewustzijn, de weg van transformatie. Dit impliceert:

  • wees moedig
  • stoppen met vingerwijzen (de gekte ten top)
  • (h)erkenning geven aan de éigen gefixeerde ervaringen, in de desbetreffende pool.
  • vanuit onvoorwaardelijke liefde: vergeving schenken aan het aandeel van de ander (in de tegenovergestelde pool) & vergeving schenken aan het eigen aandeel.
  • Het is hier dat mensen hun persoonlijke verantwoordelijkheid weer in eigen hand nemen –> Transformatie, bevrijding

Ik wens eenieder toe, bewustzijn (Hart) te kunnen brengen in de transitie, zodat je op de meest liefdevolle wijze met de gebeurtenissen om kunt gaan .

Celeste Banning